مایش «زن چینی» روایت یک زوج بازیگر دوره‌گرد ایرانی است که این‌بار تصمیم می‌گیرند قصه‌ای چینی را درباره‌ی خیانت میان زن‌ها و شوهرها روایت کنند.

اما در جریان اجرا، به‌تدریج روشن می‌شود که هر یک از آن‌ها در روایت داستان، بیش از آن‌که راوی بی‌طرف باشند، از زاویه‌ی نگاه و تجربه‌ی شخصی خود سخن می‌گویند و هر کدام، سنگِ خود را به سینه می‌زنند.

همین تضاد میان روایت مشترک و منافع فردی، مسیر نمایش را به سمت موقعیتی پیچیده و طنزآمیز سوق می‌دهد.